Van alle derby’s tegen Lommel was dit toch degene met de meeste intensiteit. Lommel is zijn naïviteit van de voorbije jaren kwijt en is een veel stevigere tegenstander geworden op vlak van maturiteit. We kwamen vroeg op achterstand door een hobbelgoal van hen. We reageerden daar goed op en creëerden in de eerste helft een paar mogelijkheden.
Onder de rust was het gevoel er dat we een resultaat konden meenemen. De tweede helft zaten we er onmiddellijk goed in. We wisten dat we ze pijn konden doen met flankwissels en diepgang op de flank. Toen we de vrije trap kregen, kreeg je vanbinnen de overtuiging dat Radja ging laten zien dat hij een niveau apart is. Dat gevoel kon uiteraard niet beter bevestigd worden. Radja is een fenomeen en we zijn hem ontzettend dankbaar dat hij dit bij Patro laat zien.
Aan de bal in het spel hebben we Stef wel gemist, vond ik. Daarbovenop wel een groot compliment aan Denis. Huss speelde met een enkel die scheuren vertoonde in de ligamenten. Als je dan deze wilskracht laat zien, en dit zonder verdoving, dan doe ik graag mijn petje af voor hem. Dit doe ik ook voor Amir. Hij kreeg deze donderdag te maken met een groot verlies in familiale sfeer en trainde sindsdien niet meer. Dat hij hier vandaag toch paraat stond, dwingt respect af. Het goede punt dat we meenamen, dragen we dan ook op aan de familie van Amir.
Tot slot ook dank aan onze supporters die ons ook bij terugkomst met bijzonder veel vuur hebben ontvangen.
Forza Patro.